दुखले हरेक चोटि चुनौ’ति दिरहेको हुन्छ । दुखले जिन्दगी जिउन सिकाइरहेको हुन्छ । दु:ख नगरि सुखको परि’कल्पना पनि नगर्दा हुन्छ तर जिन्दगी भरिनै दु:खै दु:खको ।
पी:’डा’ भने ४५ बर्षिय सीता परियारलाई मात्रै थाहा छ । पोखरा बेगनास तालको किनारामा छ सीता परियारको निवास । पुरै श:’री’र ज:’ले’को र मा-गे-र बिहान बेलुकाको छाक टार्ने उनको कथा एकदमै द-र्द-ना-क छ । भु-डि-भ-रि समेत आफुले कहिले पनि खान न-पाए-को बताउँछिन् सीता । आफू सकिनसकि घि:’स्रि’:दै घि:’स्रि’:दै बाटोसम्म आएर मा:’ग्ने’ र सो मागेकोले आफ्नो गुजारा गर्ने बताउछिन् उनी ।
दुई आँखा मध्ये एक आखाले समेत न-दे-ख्ने बताउँछिन् उनी । सोच्दा मात्रै पनि ड-‘रै’ लाग्छ घरमा बलिरहेको टु-कि झ-रे-पछि आ-‘गो’ स-ल्कि-यो र आ-गो-‘ले’ पुरै श-री-र ज-ले-को रहेछ ।
सिताको ।श-रि-रको अधिक्तम भाग नि-श्क्रि-य भैसकेको र केही भागहरु मात्रै च-‘ल्दा’ रहेछन् तरपनि बा-चि-रहे-कि छिन् हा-सि-रहे-कि छिन् ।
हेर्नुस् भिडियो सामाग्री